Si Tina sa tapat

Standard

Si Tina. Kapitbahay. Kakilala. Suplada. Lagi ko siyang nakikitang dumadaan sa tapat naming tuwing hapon. Pormal lagi ang suot niya. Parang executive ang dating, yung tipong mataas ang katungkulan sa tingin pa lang. Magaling siyang magdala ng damit at mag-ayos ng sarili.

Minsan ko lang siya nakausap. Kinamusta ko. Ayos lang daw siya. Hindi na yun naulit. May pagkasuplada at sa ko ay lagi siyang busy sa mga ginagawa niya. Wala akong alam sa personal na buhay niya. Trabaho, pamilya, kaibigan, wala. Wala sa database ko babae sa tapat. Wala siyang nagiging bisita dahil kung meron man ay mabilis ko itong makikita. Ang alam ko ay mag-isa lang siya sa bahay. Maganda si Tina. Maputi at mahaba ang buhok. Pero paarang wala itong nobyo. Lagi kasi itong seryoso at hindi palasalita.

Isang maulap na hapon nang nakita ko siyang umiiyak. Diretso ang tinggin at mabilis ang lakad niya. Tumutulo ang luha niya habang naglalakad. Pagpasok niya, isinara niya ang pinto nangg malakas. Pagkatapos-tapos nun bigalang bumuhos ang malakas na ulan. Parang nakikisimpatya sa problema niya. Ano kayang nangyari dun? Baka sa trabaho? O kaya sa pag-ibig? Ewan ko, hindi alam.

Pagkatapos ng ulan at luha event niya ay malimit ko na siyang nakitang lumabas. Ilang araw din siyang hindi pumasok sa trabaho. Seryoso ata yung problem niya. Nakakahiya naming magtanong, baka mapagkamalan pa akong tsismoso kaya hindi na ko lumapit. Kalaunan, pumasok ulit siya sa trabaho niya. Ganoon pa rin. Suplada.

Isang hapon habang nakahiga ako at nagmumuni-muni ay biglang may nagsigawan. Uminagy sa labas. Dumami ang tao. Dali-dali kong sinilip ang pinagkakaguluha nila. Hindi ko gaanong makita dahil sa kapal ng meron. May dalawang babae at lalaki sa gitna. Sumusigaw yung isang babae, umiiyak naman yung isa. Nagsilbing taga-awat ang lalaki dun sa babaeng galit na galit na sumisigaw. Lumilipad ang mga mura at masasakit na salita.

Ang landi-landi mo! Pati ‘tong asawa ko pinatulan mo! Hayop ka!”, sumisigaw at dinuduro yung isa.

Tama na!”, awat ng lalaki.

Anong tama na?! Kinakampihan mo ‘itong babaeng ito?!”, akmang susugudin ang umiiyak na babae ngunit napigilan ng lalaki.

Sumabatan at murahan ang naganap sa maliit na kalsada noon. Parang sine, ang daming nanonood. Pinagfiestahan ang drama at palabas na iyon. Sold out. Naawa ako dun sa babaeng umiiyak. Hindi ko siya makilala dahil nasasanggahan ng buhok niya ang mukha niya. Bigla itong hinila nung isa at tumambad sakin ang mukha niya. Si Tina! Oo, si Tina nga!!!

P.S. Hindi ko ito totoong nangyari. Wala lang talaga akong magawa. Bwahahahahaha! Salamt sa pagbabasa!

Advertisements

6 responses »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s